the festival that never
happened

12-14/3 Leuven

"we

can't

be

live,

but

we're

still

alive"

The Festival That Never Happened wordt georganiseerd voor en door nieuwe makers. Samen hebben we verschillende performances gecureerd die worden aangepast naar auditieve podcasts, op voorhand opgenomen werken en visuele kunstwerken. Deze worden aangeboden via een wandeling doorheen Leuven. Het teaser evenement zal nooit het live aspect van de podiumkunsten kunnen vervangen, maar het doel van ons festival is om inzicht en openheid te bieden omtrent de vroege stadia van onze work-in-progress. Zo krijgt u de mogelijkheid om de kunstenaars beter te leren kennen… in anticipatie van het echte, live festival.

programma

12-13-14 MAART

vrijdag: 10 – 20u/zaterdag: 10 – 20u/zondag: 10 – 17u

U, het publiek, zal beginnen aan een wandeling in het historisch stadscentrum van Leuven waar er verschillende works-in-progress aangepast worden tentoongesteld, in de vorm van auditieve podcasts, op voorhand opgenomen werken en visuele kunstwerken.
Dit is een covid-proof evenement.

Dit festival is helemaal gratis!

Het startpunt van de wandeling bevindt zich in STUK, Naamsestraat 96. Hier krijgt u een folder met de route van de wandeling op papier. U kunt de folder hier downloaden. Neem uw smartphone en hoofdtelefoon mee.

 

Georgy Chtchevaev/ 01100100 01100001 01110100 01100001 01101001 01110011 01101101/

In een vooronderzoek naar het artistieke deel van zijn masterscriptie probeert Georgy Chtchevaev het concept 'Dataïsme' aan te snijden in de vorm van een auditieve ervaring. Geen dadaïsme, maar daTaïsme is een religie die gepopulariseerd is door Yuval Noah Harrari in Homo Deus en die stelt dat wij als samenleving zullen verschuiven van een humanistische benadering van autoriteit naar een algoritmische benadering. Big Data zal vermoedelijk onze kennis over onszelf en ons lichaam, onze samenleving en onze realiteit als geheel transformeren totdat het in alles om ons heen is, inclusief onze autoriteiten, tot het punt waarop ons leven wordt geleid door Big Data. Is het echt zo deterministisch? Hebben we hierin een keuze? Gebeurt het al? Georgy Chtchevaev vertaalt zijn zorgen en gedachten in een eerste teaser in afwachting van zijn optreden aan het einde van zijn masterjaar bij LUCA Drama. .

credits: Georgy Chtchevaev
locatie: Stadspark (Vlamingenstraat)

c:Eva Michiels

Barbara T’Jonck/Antigone/

Wat begon als een afstudeervoorstelling eindigde in een lopend onderzoek naar het verhaal van Antigone. In Barbara’s versie is het slechts één acteur die Sofokles’ tekst leven inblaast, als een medium dat conflicten scherpstelt. De toeschouwer is getuige, en wordt gaandeweg tegenspeler. De ruimte is een plek van verbeelding waar de lijn tussen kijken en spelen vervaagt. Of met de woorden van Ismene: “Ik heb het gedaan. Ik ben even schuldig. Ik wil even schuldig zijn.” Samen met Eva Michiels verfilmde ze de eerste scène van deze bewerking.

credits
lightontwerp: Lies Van Loock
audio/all-round: Jana Van Brussel
met dank aan: KVS; Franciska Devloo, Aurélie Verstappen
locatie: Barboek (Schrijnmakersstraat 17)

c:Eva Michiels

Hana Kolić & Fergus Johnson /Aperol Protocol/

Hana Kolić & Fergus Johnson are two makers who met just as the storm that we called 2020 broke on us all. As a result their friendship and collaboration has been radically shaped by corona and they have learnt how to support, relate to and play with each other online. They are artists who like to gossip but also weave radical politics, deep emotionality and poetry into their experimental approach.

credits: Hana Kolić & Fergus Johnson
location: Swartehond (Joris Helleputteplein 1)

c:Jonathan De Maeyer

Persona/ Catch-22/

Catch-22 is een installatie over de situatie waarin we ons bevinden: we leven in een paradox. Voor de installatie herwerkt Persona videomateriaal van de film SKINNED. De installatie zoekt onze kernidentiteit op. Die kern is omgeven door ontelbaar veel lagen aan onderbewustzijn. Als in een limbo zit de installatie vast in een bepaalde actie, vast in tijd en ruimte. Catch-22 is een intieme één op één ervaring waarbij de kijker oog in oog komt te staan met de vrijheid om hun eigen kern op te zoeken.
www.persona-art.org

credits: Pieter Desmet, Steffi Mennen, Jonathan De Maeyer
locatie: Noordoever (Vaartkom 17A)

c:L Jordens

Justine & Noëlle/ Entre Deux/

Tijdens dit festival, komen zij samen om een nieuwe versie van het stuk ‘Entre Deux’ uit te werken, aanvankelijk gecreëerd door Justine. Door middel van dans, nodigt dit stuk het publiek uit te reizen om zo andere aspecten van ruimte te herontdekken en waar te nemen. Dit nomadische project beoogt aanpasbaar te zijn op alle openbare ruimtes.

credits: JC Choreography
locatie: Museum M (Leopold Vanderkelenstraat 28)

c:Raindo Siagian

Silke Gerinckx/ Fantasmagorie/

Je ziet 2 anusdemonen hun dagelijkse ritueel volbrengen voor ze aan hun eetfestijn beginnen. Het gaat over de vlucht uit de realiteit en het wel toegang vinden tot een gefantaseerde / zelf geënsceneerde wereld. Een wereld die bevreemdend aanvoelt maar waar je je begrepen voelt en al je zorgen van de wereld even in kan vergeten.
https://silkegerinckx.weebly.com/

credits
concept: Silke Gerinckx
performers: Anna Schlooz, Silke Gerinckx
musiek: Eno Meulenbergs
locatie: STUK (Naamsestraat 96)

Gilles Pollak/ Fragments of Silent Theatrical Spaces/

Gilles bouwt theatrale ruimtes waarin hij theatraliteit onthult en waar hij de backstage als scenografisch concept gebruikt. Zijn werk vindt zijn oorsprong in theater, en hoe hij theater ervaart. Het gaat over een liefde, een interesse en passie voor theater. Techniciteiten zijn niet enkel parafernalia om theater te maken, maar zijn een inspiratie. Met zijn werk kan de toeschouwer theater ervaren vanuit een backstage point of view. Gilles plaatste zijn werk in de inkomhal van de Stadsschouwburg, waar het een dualiteit creëert met de getoonde maquette. Het werk toont een transitie van de backstage naar een leeg theater.

credits: Gilles Pollak
met dank aan: Toneelhuis en HKU
locatie: 30CC/Schouwburg (Bondgenotenlaan 21)

₥¤₦€¥₥₳₭£₹$/ HYSTERIA/

HYSTERIA zal een performance en theatervoorstelling worden over de onevenwichtigheid van het vrouwelijke doorheen de jaren en de duistere manieren waarop het naar buiten is proberen komen. Al spelend onderzoeken we hoe hysterie zich wellicht heeft getransformeerd naar onze moderne tijd. We stellen de belangrijke vraag of er echt iets “fout” is aan hysterie-patiënten. Wijzen de symptomen van hysterie doorheen de jaren op ziekheid of zijn ze het medicijn? We hebben het over medialiteit, intuïtie en buikgevoel, ongeloof, objectiviteit en medische/ wetenschappelijke afstandelijkheid. Dit doen we o.a. door het bestuderen van mythische archetypes.

credits
concept, beeld, performance: Dagmar Dierick, Britt Das, Ibtissam Boulbahaiem, Femke Van der Steen
tekst: Ibtissam Boulbahaiem, Femke Van der Steen
regie: Kim Julliand
textiel-ontwerp: Lize Mussche
locatie: De Hoorn (Sluisstraat 79)

Rint Mennes/ Il villagio (the city that never existed)/

Il villagio’ is een conceptueel album gebaseerd op verschillende taferelen uit een fictief dorp. Een ontmoeting met haar gevestigde bewoners en hun omgeving die zowel die van Fellini, Eggers als Andersson had kunnen zijn.

credits: Rint Mennes
locatie: Optimist (Vismarkt 7)

Judith Engelen & Claire Vrijenhoek/ I’m doing the most loving thing I can right now by staying away/

Oogballen drogen uit door tochtige deurspionnen. Ik doe het meest liefdevolle wat ik kan door weg te blijven. I'm doing the most loving thing right now by staying away' is een video-installatie van Judith Engelen en Claire Vrijenhoek. Het werk ontstond vanuit een fascinatie voor geheime taferelen die zich afspelen achter gesloten deuren. Daarnaast vonden zij inspiratie in het werk 'L'être et le néant' (Het zijn en het niet) van Jean-Paul Sartre.

credits: Judith Engelen, Claire Vrijenhoek
met dank aan: Podium Bloos, Toneelacademie Maastricht
locatie: STUK (Naamsestraat 96)

c:Jonathan Caramin

SIDEWARDS/ Sighs, Cries and Lies: Bitesize/

Val in een vocaal diverse, meertalige escapade. Soms gek, vaak raadselachtig. We verdiepen ons in clichés en taboes, waarbij we tastbaarheid, grote vragen en vreemde sensaties behandelen om onze relatie met liefde en verlies te onderzoeken.

credits: Isabella Arboleda Tovar, Elliot Minogue-Stone, Pauline Thuriot as part of SIDEWARDS
met dank aan: Code Dans, Danspunt and RADAR Mechelen.
locatie: Bar Del Sol (Schapenstraat 105)

Sarah & Jonas/ The Kitchen as seen from the Garden/

'The Kitchen as seen from the Garden' is een theatrale oefening in de keuken, bekeken vanuit een digitale tuin. De keuken verzamelt fragmenten van lichamen, handelingen, taal en vervormingen. Koken wordt het recept om de tijd te vullen.

credits: Jonas Beerts, Sarah Lauwers
locatie: SUD SUD (Parijsstraat 37)

c:Kevin Vaesen

Cinzia Scoglionero/ The landline/

"Het is je niet gelukt"
"Wat"
"De boel bij elkaar houden"

Wat als het enige dat je nog deelt een zoon is die niet terugbelt? Moeder en vader zijn thuis. De huistelefoon is hun houvast. Hun zoektocht naar antwoorden leidt tot wrijving tussen het overgebleven gezin.

credits
Regie / Coreografie: Cinzia Scoglionero
Spel: Kyra Verreydt - Jonathan Michiels
Theatertekst: Fien de Smet
Scenografie: Lobke Houkes
Kostuums: Zazie Bakos
Muziek: Victor Gybels
Begeleiding: Michai Geyzen
locatie: Drinkwaterstraat 12

c:Tom Herbots

Zoë Demoustier/ Unfolding an Archive/

Zoë ontvouwt een beeldarchief van 20 jaar oorlogsverslaggeving. De man achter de camera is haar vader Daniel Demoustier. De zoektocht naar een verhouding tot het beeldenrijk van wereldgebeurtenissen waarmee ze is opgegroeid is als een beweging van ver en dichtbij. In een poging tot een reconstructie brengt ze het beeldarchief tot leven. Ze ontmantelt de mechanismes die schuilgaan achter de beelden die haar vader vastlegde en pleegt een kritische interventie. Van wie is deze geschiedenis? Wie wordt er gerepresenteerd? Gaandeweg ontstaat er een choreografie van poses en gebaren in een opgebroken tijdlijn van fysieke herinneringen.

credits
choreografie en uitvoering: Zoë Demoustier
dramaturgie: Elowise Vandenbroecke
geluid: Willem Lenaerts, Rint Mennes
research en scenografie: Annemie Boonen
audio en tekst: Yelena Schmitz
techniek en licht: Gilles Pollak
location: STUK (Naamsestraat 96)

Ferenc Balcaen & Maxime Martens / Unspecified/

“Als we de ander zouden kunnen begrijpen, herkennen en bezitten, dan zou hij de ander niet zijn.” Byung-Chul Han

Tijdens het maakproces kwamen we deze zin tegen uit het boek “De vermoeide samenleving“van Byung-Chull Han. Het zette ons aan tot het onderzoeken van portretten. In onze portrettenreeks stellen we de vorm “portret” in vraag door net figuren te portretteren zonder gelaat en uitdrukking. Herkennen we onszelf hier nog in of heeft dit enkel een bevreemdend effect? We willen de toeschouwer en onszelf als makers blijven uitdagen om het masker die we allemaal opzetten nader te bekijken. Wat is het geheim achter het omhulsel?

credits: Ferenc Balcaen, Maxime Martens
locatie: Madmum (Tiensestraat 38)

c:Jonathan De Maeyer

Jenneke Slaets & Steffi van Bokhoven/ You are running late/

In an increasingly urbanized world the city has been determining the norm of standard human behaviour. Without people there is no urban space, but if the rhythm of the city itself determines how people move and act within its boundaries, is there still a role to play for human natural movement? And if so, what role? ‘You are running late’ is an adaption of the work ‘Running late’ which thematizes what is considered standard human behaviour today by presenting an alienated version of a modern city.

credits
choreography: Jenneke Slaets, Steffi van Bokhoven
photography: Jonathan De Maeyer
location: Metropole (Oude Markt 46)

Mirte Desmeth/ Zijt ge er nog?/

Mijn personages worden niet verbeeld door acteurs, maar zoeken andere manieren om tot een publiek te spreken. Dit creëert een afstand, of toch in tijd en ruimte, en hun grootste streven is dan ook het overbruggen van hun eigen afwezigheid. Dit personage onderneemt een bescheiden poging te bestaan. ‘Zijt ge er nog?’ is daarom geen teaser van een werk, maar van een terugkerende thematiek.

credits
concept and tekst: Mirte Desmeth
met dank aan: Bert Dekelver-Vandenwaeyenberg, Pascal Desmeth, Ben Desmeth
locatie: Noir Coffeebar (Naamsestraat 49)

over

The Festival That Never Happened is een initiatief van Platform In De Maak.

Platform In De Maak is verheugd om de 2021 editie van het festival aan te kondigen dat plaatsvindt op 12, 13 en 14 maart in de stad Leuven.
In deze tijden van fysieke afstand hebben we ervoor gekozen om het live festival uit te stellen en om in de plaats daarvan een covid-proof teaser evenement te organiseren, namelijk ‘The Festival That Never Happened’.

‘The Festival That Never Happened’ is gemaakt voor en door nieuwe makers. Het probeert verschillende jonge professionelen uit de podiumkunsten samen te brengen, zij het performers, dramaturgen, scenografen, techniekers, regisseurs of grafische vormgevers. Samen streven we ernaar dit platform tot een veilige plaats te maken voor work-in-progress.

In tijden van COVID-19 is dit evenement een getuigenis van het donkere optimisme dat onze gezamenlijke drijfveer is. We willen veerkracht tonen door middel van ons geloof in de menselijke creativiteit. Het teaser evenement zal nooit het live aspect van de podiumkunsten kunnen vervangen, maar het doel van ons festival is om inzicht en openheid te bieden binnen de vroege stadia van onze work-in-progress. Zo krijgt u de mogelijkheid om de kunstenaars beter te leren kennen… in anticipatie van het echte, live festival.

Wat kan u verwachten van tftnh?!

U, het publiek, zal beginnen aan een wandeling in het historisch stadscentrum van Leuven waar er verschillende works-in-progress aangepast worden tentoongesteld, in de vorm van auditieve podcasts, op voorhand opgenomen werken en visuele kunstwerken.
Dit is een covid-proof evenement. De nieuwe makers zullen daarom niet fysiek aanwezig zijn.
Er zal een kaart worden aangeboden zodat u weet welke werken waar staan en welke wandelingen er zijn, op papier bij het evenement en online (vanaf 11 maart).
Deze kaart gidst u naar waar de werken staan en hoe u deze kunt beleven, alsook waar er extra activiteiten en programma’s zijn. De wandeling is grotendeels buiten.
There is no bad weather, only bad clothing!

Dit festival is helemaal gratis!

Praktische informatie

Tijdens de tftnh wandeling kom je QR codes tegen.

Apple en de meeste Android telefoons hebben een ingebouwde functie om QR codes te scannen

Iphone gebruikers kunnen met de camera app richten op de QR code, dan verschijnt er een push-up melding waar je op kan klikken om op de desbetreffende website te komen.

Hoe scan je een QR code met een Iphone:
https://support.apple.com/nl-nl/HT208843  

Als je telefoon geen ingebouwde functie heeft om QR codes te scannen raden we aan de app Google Lens te downloaden:  https://play.google.com/store/apps/details?id=com.google.ar.lens&hl=nl&gl=US

Neem je eigen oortjes/koptelefoon mee.
Zo kun je de werken in alle rust beluisteren.

De wandeling is buiten!
Wees voorbereid op de Belgische temperaturen.

Het startpunt van de wandeling bevindt zich in STUK: Naamsestraat 96.
Hier krijgt u een folder met de route van de wandeling.

Oihana Azpillaga is masterstudent Cultuurmanagement aan de Universiteit Antwerpen. Vorig jaar rondde ze haar master Agogische Wetenschappen af aan de Vrije Universiteit Brussel, waar ze haar masterthesis rond co-creatie binnen de podiumkunsten schreef. Als danser en performer was ze ook meermaals te zien in verschillende producties, van onder andere Seppe Baeyens, Inne Goris en Wim Vandekeybus. Ze was als productiemedewerkster betrokken bij Dag van de Dans 2018 en 2020, fABULEUS in 2019, en ImPulsTanz Festival Vienna in 2015, 2017 en 2019. In 2019 richtte ze samen met Barbara T’Jonck, Eline Dewaele en Zoë Demoustier Platform In De Maak op. Samen zorgen zij voor de dagelijkse werking van het Platform.

c:Philine Adrian

Clara Beel (1996) doet sinds 2020 de communicatie bij Netwerk Aalst. Ze behaalde een master Grafisch Ontwerp aan Sint-Lucas Gent voor ze begon aan een master Culturele Studies aan KU Leuven, daar kwam ze voor het eerst in contact met Platform In De Maak. Voor The Festival That Never Happened werkt ze mee aan de communicatie.

Georgy Chtchevaev zit in zijn laatste jaar Drama in Leuven. Doorheen zijn parcours op school is hij meer beginnen leunen naar performance binnen zijn maken, waarbij hij actuele onderwerpen op een kritische, muzikale en humoristische manier bespreekt. Behalve actuele thema’s duiken identiteit, queerness en een wil om de mensheid en onze rol hier te begrijpen op in zijn werk. Naast zelf te schrijven (merendeels in het Engels), componeert en maakt hij zelf ook muziek bij zijn teksten. Zijn werk komt zo stilaan richting de grenzen tussen performance, concert en theater.

Justine en Noëlle zijn twee jonge, creatieve dansers uit Luik, België. Hun vriendschap is opgebloeid tijdens hun dansopleiding op de middelbare school. Daarna gingen ze elk hun eigen weg om hun studies aan te vatten: de ene trok naar Budapest, de andere naar Londen. Vandaag zijn ze verheugd elkaar opnieuw te ontmoeten om te creëren, presenteren en samen te werken aan verschillende dansvoorstellingen en projecten.
Tijdens dit festival komen ze samen om een nieuwe versie van het stuk “Entre Deux” uit te werken, oorspronkelijk door Justine gemaakt. Door middel van dans nodigt dit stuk het publiek uit om te reizen en op die manier andere aspecten van ruimte te herontdekken en waar te nemen. Dit nomadische project tracht aanpasbaar te zijn aan elke publieke ruimte.

c:TomHerbots

Zoë Demoestier (1995) is choreograaf en performer. Ze studeerde aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten waar ze in 2017 haar diploma behaalde aan de Mime opleiding. Nadien studeerde ze regie aan het RITCS en momenteel rond ze een master Culturele studies af aan de KUL. Zoë werkt als freelancer tussen Brussel, Leuven en Amsterdam. Ze startte haar traject in 2002 in Leuven met een voorstelling van bij Kabinet K en fABULEUS.De voorbije jaren werkte ze voor Michiel Vandevelde ( Paradise Now (1968-2018)), Alma Söderberg (Entangled Phrases) en Iris Bouche/Opera Ballet Vlaanderen (Rizoom) en aan kortlopende projecten met BRONKS, Kopergietery, OKAN, Passerelle vzw, Het lichaam is het startpunt voor haar visuele performances. Vanuit beweging maakt ze linken met actuele en geëngageerde onderwerpen en creëert documentaire choreografisch werk. Zoë performt dikwijls in haar eigen creaties en werkt naast professionele performers met kinderen/jongeren en kwetsbare groepen, afhankelijk van de inhoud van het project.Als performer werkte ze samen met o.a.: Kabinet K, David Weber-Krebs, Marcelo Evelin, Danielle van Vree, Ultima Vez, Sandra Delgadillo. Zoë is oprichter van Platform In De Maak. In 2020 won Zoë de prijs voor jonge belofte van de stad Leuven.

c:Luc Depreitere

Eline Denolf is danseres, linguïst, literair vertaler, capoeirista en verwoed lezer. Nadat ze in verschillende podiumproducties van Passerelle vzw te zien was, bouwt ze er nu zelf mee aan kunsteducatie voor jongeren. Daarnaast combineert ze haar liefdes voor het woord en beweging in een onderzoek naar theatervertaling aan UGent. Voor The Festival That Never Happened steekt ze een handje toe bij de communicatie.

Mirte Desmeth (1997) studeerde in 2015 af aan het Lemmensinstituut in Leuven en rondde in 2020 de regie opleiding van de Toneelacademie van Maastricht af. In haar werk gaat ze op zoek naar manieren van theater en literatuur om mensen te verbinden buiten de conventionele ruimtes om. Dit uit zich meestal als ervaringstheater waarbij ze het publiek regisseert, voornamelijk via tekst. Met haar werk wil ze de toeschouwers laten stilstaan in en bij hun eigen omgeving.

c:Tine Galicia

Eline (1996) stond al vroeg op de planken als theatermaker maar is de laatste jaren steeds vaker naast het podium terug te vinden. Na een Bachelor Communicatiewetenschappen en een Master Culturele Studies aan de KU Leuven besloot ze zich nog te specialiseren met een tweede Master Theater- en Filmwetenschappen aan de Universiteit Antwerpen. Naast haar studies is Eline reeds actief in de cultuursector in een veelvoud aan projecten en functies, van communicatie- en productieleiding, tot recensent, theatercoach en jurylid. In 2019 richtte ze met Barbara, Oihana en Zoë Platform In De Maak op en samen zorgen ze voor de dagelijkse werking van het Platform. Recent behaalde ze de beroepskwalificatie amateur creërend acteur. In haar eigen artistieke projecten onderzoekt ze graag de psyche van de mens in extremis, hoe gedraagt iemand zich wanneer zijn eigen hoofd niet langer te vertrouwen is?

c:Ies Kaczmarek

Judith Engelen en Claire Vrijenhoek zitten beide in het tweede jaar van de Performance opleiding aan de Toneelacademie in Maastricht. In 2019 behaalde Judith haar diploma in de klinische psychologie aan de KULeuven. Ze was actrice/performer bij fABULEUS waar ze te zien was in het werk van Alexandra Broeder, Carl von Winckelmann en Michiel Vandevelde. Judith maakt performances waarbij ze snelle technologie combineert met trage literatuur.
Claire bouwt sinds 2016 aan haar theatrale makerschap. In 2019 werd zij op zeventienjarige leeftijd aangenomen op de Performance opleiding. Claire creëert werelden waarin vreemde associaties je lief worden.

Silke Gerinckx (1997, Roeselare) is een performer en maker. De rode draad in haar werk is theatraliteit en absurde humor. Ze maakt performances waarin stem, beweging en het eigen lichaam centraal staan. Hierbij maakt ze graag gebruik van vervreemde of geabstraheerde geluiden die sfeerbepalend zijn in het werk. Ze vertrekt vaak vanuit persoonlijke vreemde fascinaties die ze dan universeel uitwerk. Ze werkt vooral in de black box met af en toe een uitstapje naar de publieke ruimte of naar de white cube. Ze heeft een voorliefde voor de kunststroming van het dadaïsme

Sarah & Jonas
Een praktijk voorgesteld als Jazz

Melodieën: Stemmen die zich tot elkaar verhouden door meerdere wisselende rollen. Ik ben de architect. Ik ben het lichaam. Ik ben de verliezer. Ik ben de minnaar. Ik ben een koor, dat posities oefent om het complexe web van relaties dat rondslingert uit te voeren. Schema’s: Er is een opeenstapeling en een herschikking van objecten, acties, symbolen en emoties om de niet-geactiveerde mogelijkheden en betekenissen te onthullen die om ons heen liggen te slapen. Het is een spel gebaseerd op nieuwsgierigheid, het plezier van het maken en het verbeelden van het effect dat een bepaalde actie of een bepaald object kan hebben in relatie tot een ander. Sarah, geboren in 1997, studeerde Schone Kunsten aan Sint-Lukas Brussel. Jonas, geboren in 1997, studeerde Beeldende Kunst aan het KASK in Gent. Ze werken en wonen momenteel in Brussel en ontwikkelen een video-gebaseerde praktijk.

Hana Kolić & Fergus Johnson

We bellen elkaar via skype, whatsapp, messenger of zoom. We praten. We vertellen elkaar verhalen over ons liefdesleven. We gaan tekeer over de idiote politici die uitgesmeerd staan over de voorpagina’s van onze meest gewantrouwde kranten. We ontleden de dwaasheid en het geweld van het kapitalisme en het patriarchaat. We rouwen. We brommen. We grommen. We lachen en giechelen en grinniken en vertellen elkaar slechte grappen. We dragen poëzie voor en verlangen naar de aanraking van een lichaam, tegen een ander aangedrukt. We vinden genezing in onze verbondenheid. En natuurlijk drinken we Aperol. We zeggen “pusa pusa pusa” op het einde van bijna elk gesprek. Dit is ons Aperol Protocol, een manier van omgaan met een oneerlijke wereld. Het is iets kleins, maar zorgt ervoor dat we ons een beetje beter voelen, een beetje meer geliefd, een beetje meer in staat het hoofd te bieden aan de verschrikkingen van het alledaagse. Dit is ons Aperol Protocol en nu zullen we het met jullie delen. Het kan ook jouw protocol worden, jouw ondersteuningssysteem, jouw geheime glimlach wanneer je de bus op stapt richting een nieuwe dag waarop je je uit de naad werkt voor een hol systeem. We hopen dat ook jij de warmte van onze vriendschap voelt en misschien, heel misschien, zal onze verbondenheid jou helpen zoals ze ons helpt. Samen zullen we de aarde aanraken en voor altijd dansen.

David en Martin waren ooit buren in Keulen. Ze ontdekten een gedeelde fascinatie voor slow soundscapes en het gebruik van leegte in muziek. Samen live-streamden ze wekelijks composities op www.damasi.be.
Martin (1994, VS) woont momenteel in Graz, Oostenrijk. In audiovisuele installaties, live performances en interdisciplinaire projecten jaagt hij een fascinatie na voor spontane momenten in traag evoluerende processen. Daarbij streeft hij naar omgevingen die ruimte bieden voor dwalende gedachten. Zijn archief is open-source en te bekijken op www.situ.am.
David (1995, BE) woont tussen Keulen en Belgie. Hij is gefascineerd door grote thema's zoals donkerheid en creativiteit, waarbij hij zoekt naar openingen om die complexiteit zin te geven. Daarin probeert hij zijn ervaringen te delen door verhalen te verzamelen en na te vertellen in de vorm van een film, soundscape of performance. Zijn zoektochten zijn te volgen op www.openexpression.support en www.opendarkness.com

Balcaen Ferenc (06/04/1997- Brussel) studeert Drama - Regie aan het Ritcs. In zijn werk is hij op zoek naar het moment wanneer de maskers afvallen. Wat schuilt er achter het masker? Een leegte? Een individu? Op een speelse manier is hij zoekende naar verschillende manieren tot het verstoren van een norm. Al knutselend probeert hij met niet voor de hand liggende materialen, nieuwe werelden te openen. Werelden die bevreemdend, confronterend, maar toch licht dromerig aanvoelen.
Martens Maxime (03/11/1997-Hasselt) is een filmstudente maar staat al met een been in de professionele wereld. Met haar achtergrond in theater neemt ze graag projecten aan die zowel de audiovisuele disciplines aanspreken, als het performen en het live handelen. Nog niet wetende waar ze zal eindigen, smijt ze zich vol passie en energie in ieder passerend project om nieuwe ervaringen op te doen die haar via een kronkelend pad met veel zijweggetjes zullen brengen waar ze voelt dat ze moet zijn.

‘₥¤₦€¥₥₳₭£₹$ makes and plays whatever makes you feel like a witchy-ass deity.’ We trachten vrouwelijkheid te onderzoeken, te vieren, te herwaarderen en te delen met ons publiek door op onconventionele manieren met hen te resoneren; via schoonheid, vlezigheid, viezigheid, emotionaliteit en symboliek. In 'HYSTERIA' hebben we het over kennis, gevoelens en kriebels die als taboe worden gezien.₥¤₦€¥₥₳₭£₹$ zijn Ibtissam Boulbahaiem, Femke Van der Steen, Britt Das en Dagmar Dierick.


overspoeld door een golf van intuïtie

roepen we de inner witch op

sisterhood is de redding in deze lofzang voor de vrouw

de wilde vrouw

het wilde in de vrouw

het wilde vrouwelijke in iedereen

Persona is een interdisciplinair collectief die de performatieve kunstenaars Steffi Mennen en Pieter Desmet connecteert met visuele kunstenaar Jonathan De Maeyer. De artistieke taal laveert tussen het realistische, het filmische en het gedeformeerde. Via ons overkoepelend onderzoek “the body as the manifestation of the identity” leggen we de verschillende manieren waarop een identiteit zich kan manifesteren bloot, van het onderbewustzijn tot de façade die men uitstraalt. We exposeren het hedendaagse individu en hun vervreemding van de lichamelijke werkelijkheid.

Gilles Pollak behaalde in 2020 zijn masterdiploma Scenografie aan de Hogeschool voor de kunsten in Utrecht en in 2018 zijn diploma Podiumtechnieken optie theatertechniek aan het RITCS in Brussel. Hij werkt als scenograaf, lichtontwerper en technieker bij verschillende gezelschappen in België en Nederland waaronder Toneelhuis, WOLF WOLF, Dividu, KRAPP, Fisheye, Achterdeberg, Camping Sunset, & Ensembletheater Antwerpen. Tijdens de zomermaanden kan je hem vinden als technieker en locatieverantwoordelijke op Theater Aan Zee in Oostende. Hij liep stage bij “de Roovers”/Stef Stessel voor de voorstelling Onschuld en bij Saskia Louwaard en Katrijn Baeten voor Le Pélican van Théâtre Varia en Jeanne Dandoy.
Als scenograaf onderzoekt hij enerzijds hoe de backstage van theater en techniciteiten gebruikt kunnen worden als concept en ruimte om in te creëren. Hoe theatrale paraphernalia een verhaal kunnen vertellen. Anderzijds onderzoekt hij hoe de theatrale ruimte over de eeuwen heen is geëvolueerd.

c:Paul Rondags

Cinzia Scoglionero studeerde Woord aan de Kunsthumaniora Brussel (2009-2016) en volgde daarna de regieopleiding op de Toneelacademie Maastricht (2016-2020). Ze maakt voorstellingen waarin dans, beweging of tekst centraal staan en dit steeds onder de begeleiding van vervreemde dagelijkse geluiden. Voor haar afstudeervoorstelling werd ze ondersteund door VIAZUID en Dansgezelschap Sally.

‘Ik maak minimalistisch, sober en fysiek theater. De personages bevinden zich steeds in een stadium waarin het element ‘wachten’ een cruciale rol speelt. Wachtend op een ander, op een object (zoals een lift) of wachtend op zichzelf. De personages lijken te verstenen en handelen vanuit hun leed, pijn en frustratie. Ze zijn constant op zoek naar contact, op emotioneel of fysiek gebied. In deze vertraagde tijd ontstaat een poging tot het ondernemen van actie, een afwijzing hiervan of een innerlijke frustratie.’

Meer informatie over Cinzia werk: https://www.cinzias.com/

Barbara T’Jonck studeerde Wijsbegeerte aan de KU Leuven en Acteren aan het RITCS (Brussel). Naast haar onderzoek rond antigone, schrijft ze op dit moment mee aan een kindervoorstelling met het collectief Koning Kip en is ze nauw betrokken bij The Dating Project van Dan Mussett (wpZimmer). In 2017 maakte ze samen met de Nederlandse stichting Studio Zambia de voorstelling CONNECT voor een schoolplein in Mfuwe (Zambia) gebaseerd op technieken van Augusto Boal en theaterwerkplaats Studio 52nd (Amsterdam). In 2019 richtte ze samen met Oihana Azpillaga, Eline Dewaele en Zoë Demoustier Platform In De Maak op. Samen zorgen zij voor de dagelijkse werking van het Platform. Ze werkt en woont in Brussel.

c:Jonathan De Maeyer

Jenneke en Steffi leerden elkaar kennen in de middelbare school toen ze dertien jaar oud waren. Nadat ze afstudeerden gingen ze elk hun eigen weg en studeerden ze in Leeds (Jenneke) en Tel Aviv (Steffi). Elk verkenden ze een ander perspectief op de danswereld. In 2019 besloten ze om te collaboreren en hun verschillende visies samen te brengen in hun werk Running Late.
In een toegenomen verstedelijkte wereld bepaalt de stad wat de norm is voor standaard menselijk gedrag. Zonder de mens zijn er geen steden, maar als het ritme van de stad bepaalt hoe mensen bewegen en handelen binnen de grenzen van de stad, is er dan nog ruimte voor menselijk natuurlijk gedrag? En zo ja, welke rol vervult het dan? Running Late thematiseert wat vandaag wordt beschouwd als standaard menselijk gedrag door de verbeelding van een vervreemde moderne stad, spelend met lijnen, ritmes en typische beelden van menselijke gedragspatronen.

Elowise Vandenbroecke (1993) is werkzaam als freelance dramaturge. Na haar opleiding kunstwetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven, met uitwisselingsjaar aan het theaterinstituut van de Freie Universität Berin, studeerde ze International Dramaturgy aan de Universiteit van Amsterdam met een uitwisseling aan de University of Cape Town. Tijdens deze periode lag haar focus op postkoloniale studies, queer studies, nieuw materialisme en relationele dramaturgie. Elowise werkte o.a. met Fransesca Lazzeri, radical_hope/Heike Langsdorf, Rita Hoofwijk, Rob Smorenberg, ROTOR, Sam Scheuermann en Zoë Demoestier. Ook is ze actief lid van Platform In De Maak, Platform Dramaturgie en schrijft ze artikelen voor festivals en tijdschriften.

Over Platform In De Maak

Platform In De Maak is een zwevende structuur voor en door nieuwe makers in de podiumkunsten. In een veld waar gaten bestaan tussen ambitie en mogelijkheid tot presentatie, wil het platform bruggen slaan om startende makers een gezicht te verlenen. Het bouwt aan een netwerk waarbinnen nieuw werk getoond en gedragen kan worden en waarbij ruimte ontstaat voor vruchtbare dialoog.

VOLG ONS

COPYRIGHT

The Festival That Never
Happened 2021

ONTWERP

Judith Engelen